Trynke Goes West

Zit je op zaterdagavond tien voor zeven rustig naar Family Guy te kijken (in afwachting van het vertrek naar een BBQ hoor, we doen heus wel wat in het weekend), gaat het geluid ineens uit. Paar seconden later komt er een Stem van God door (nogal ruizerig), die zegt "This is a Flash Flood Warning for 8PM tonight" en meer, onverstaanbaar, gepraat.
We dachten eerst dat het in de aflevering zat, want op andere kanalen was niks aan de hand... maar op de Weather Channel hebben ze het inderdaad ook over een Flash Flood. Voor zover we het nu kunnen beoordelen gaat het alleen maar even hard regenen, en dat zal hier en daar wle voor wateroverlast zorgen, maar om daar nou zo paniekerig over te doen?

Aan de andere kant, misschien schatten we de situatie wel helemaal verkeerd in en is dit het laatste berichtje van uw correspondenten uit de woestijn....

*update* het is nu zondagochtend 8.19AM en naast de Aquavit van de Noorse postdoc is er geen druppel verkeerd gevallen in Riverside.

Zojuist hebben we onze eerste echte zomerse weekend in Riverside overleefd. Het was al de hele week een graadje of 43 (celsius, ja), maar in de airco op het werk merk je daar niet zo veel van. Pas als je naar huis fietst in een soort donzen dekbed-temperatuur met warme fohn op je gezicht, dan weet je dat je in de woestijn woont. En dan is de ergste hitte van de dag dus al voorbij. Een geluk bij een ongeluk: het is hier kurkdroog, dus je zweet eigenlijk nauwelijks.
En een tweede gluk bij een ongeluk: we hebben nu ons eigen zwembad in de tuin, en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. 's Zaterdags de teleurstelling weggespoeld (foebal gekeken in de kroeg samen met drie pakistanen, een onduidelijke oost-europeaan en wat mexicanen, en de enige twee liefhebbers van de bio-afdeling) en tot laat geBBQ'd met zwem-onderbrekingen. En een Boogie-Board gekregen van Aniko en Bart.

Dus daar hebben we de volgende dag mee gespeeld in La Jolla (spreek uit La Hojja, anders lachen ze je uit), vlak bove San Diego. Eerst in een baaitje gesnorkeld en de oranje Garibaldi-vissen gezien, later onszelf naar het strand met branding verplaatst en geboogieboard (wachten op een goede hoge golf, op het juiste moment op je board gaan liggen en dan hoei! naar het stand surfen).

Rest mij schoonzus A. te feliciteren met haar nieuwe baan... vertel er eens wat meer over! Mag ook per mail hoor.

En dan voorlopig het laatste echte weekendje weg (maar kampeerplannen zijn al in de maak): San Francisco.
Mijn eerste en enige bezoek aan die stad was in groepsverband in 2001, en alles wat ik me kon herinneren waren de zeeleeuwen op Fishermen's Wharf en de steile trammetjes. Blijkbaar was ik vergeten hoe vreselijk leuk die stad is. Zeker in vergelijking met Las Vegas, en al helemaal in vergelijking met Riverside.
Er was een markt met mooie en originele hebbedingetjes, er waren overal fijne kleine eettentjes, iedereen zag er op zijn fleurigst en alternatiefst uit, en het was zowel overdag als 's nachts één en al gezelligheid. Ik heb me in ieder geval een slag in de rondte geshopt (iemand moet mij toch kadootjes geven ;)).
Verdere opvallende feiten: we hebben maar liefst drie keer de Pet Shop Boys gehoord in horeca-verband, zonder dat N. of ik de DJ hoefden te bedreigen, en als je als twee meisjes in precies dezelfde oranje San Francisco trui door de stad loopt (het was Fokking Freezing daaro, wisten wij veel, we hadden alleen dunne vestjes mee, in Riverside is het al weken 35 graden, en toevallig wilden we allebei de oranje trui in EK verband, maar leg dat maar eens uit) dan wordt je zeer minachtend aangekeken. Nald heeft het hele weekend drie meter achter ons gelopen en dan moest hij OOK nog een shop-marathon overleven...

Nu eerst maar eens inpakken en verhuizen. Deze week gaan we over naar het huis met zwembad en hond, in augustus naar ons eigenste huurhuis. Post regelen we wel even met het oude huis denk ik.

Een achterstallig verslag! Zonder foto's, want A. elders.

Las Vegas is een rare stad. Iedereen die er wel eens geweest is zal dat beamen. Je kunt er eigenlijk alleen in cliché's over praten: al die casinohallen met wildbebloemde tapijten en rinkelende gokautomaten, verdwaasde mensen die daar dollar na dollar in schuiven en alleen maar op de grote herhaalknop duwen, waarna kinderlijke figuurtjes in beeld vallen en ze weer 3 cent armer zijn. Hoe iemand daar aan verslaafd kan raken, of zelfs maar een beetje plezier uit kan halen... het is mij een raadsel.
We hebben ons dus in plaats daarvan maar overgegeven aan de andere geneugten van LV: onbeperkt eten en drinken en rondlopen en op gezette tijden bediscussieren hoe bizar de stad is. En dat is heel leuk voor een weekendje.
Hoogtepunten: de trapeze-artiesten in de Circus Circus (waar blijkbaar die ene film, kom hoe heet ie ook weer, is opgenomen), het uitzicht in de Stratosphere (op zowel de stad als op de mensen die zo gek zijn om in een kermiskarretje bovenop de toren te gaan zitten), de Speed-achtbaan (30 seconden pure adrenaline), de Startrek Experience (ik heb in beide "adventures" continu de slappe lach gehad), de vrijdagse kroeg (het is een rare ervaring om op vrijdagnacht, uurtje of drie, uit de exacte kopie van een Ierse Pub te stappen, half en half verwachtend dat je in druilerig Dublin bent, maar in hartje New York blijkt te staan, maar dan de indoor nep-versie, en daar weer na in de zwoele woestijnlucht terechtkomt), de megadecadente brunch in "Parijs" (het lange wachten meer dan waard) en natuurlijk de zaterdagse kroeg. We wilden niet weer naar de pub, en we dachten dat de sjieke hotel-Nightclubs inclusief hoge toegangsprijzen en onvoorspelbare kledingvoorschriften ("geen geruite overhemden") de enige opties waren. Dus wij netjes opgepoetst de stad in... komen we uit bij een onvervalst punkhol (denk kapotte driezitsbanken, denk overal stickers, denk pogoende mannen met bierbuiken). Daar hebben we ons natuurlijk uitstekend vermaakt. Na 24 uur LV denk je dat alles nep is, dus hebben we de kroeg maar beschouwd als een speciaal voor ons opgezette punkmusical, met drie heel behoorlijke bands als orkest.
En nadat we de "going home sunday" file hadden overleefd konden we tevreden gaan slapen.

Thuis is mijn verjaardag al bijna voorbij, maar hier ben ik nog een paar uur jarig!
Ik zit in een lekker Amerikaans onpersoonlijk hotel in San Rafael, noord California. Normaal gesproken niet zo'n leuke plek om een verjaardag te vieren, maar gelukkig zijn mijn collega's en Aniko er om de start van mijn vierde decade te fêteren in downtown SR.
En natuurlijk alle lieve schattige e-mailtjes en e-cards... dank jullie wel! Dat doet een mens goed.
xTrynke