Trynke Goes West

Ik moest er in elk geval om lachen.
Jon Stewart van de Daily Show vertelt over de inval van Russische troepen in Georgie. Hij laat de bijbehorende kaart van de regio zien en verzucht glimlachend: "Oh, war... It's just God's way of teaching Americans geography".

De derde (niet-Amerikaanse...) comedian uit het rijtje!
We zijn een paar maanden geleden begonnen bij Russell Brand in een piepklein cafeetje, waar we zijn zweet en vooral testosteron konden ruiken, vervolgens Flight of the Conchords in een middelgroot theater waar we in ieder geval de gezichtsuitdrukkingen van de jongens konden zien, en nu dan Eddie Izzard in een immense zaal waar wij helemaal bovenin/achterin zaten en ergens in de verte een mannetje in spijkerbroek en pandjesjas konden zien ronddartelen. Geen leren rokjes en netkousen meer voor Eddie, wat ik persoonlijk een vooruitgang vindt qua sexieheid.

Maar goed, we konden hem in ieder geval verstaan en hij maakte ons aan het lachen. Het is een beetje lastig om grappen uit zijn mond op te tekenen, want zeker bij E.I. moet je er toch echt bij geweest zijn, maar een paar dan:
-de getraumatiseerde squirrel (eekhoorn klinkt toch minder leuk) die van de Ark van Noach afgestrompeld komt, samen met twee tijgers, twee leeuwen en twee olifanten, en verder niks, en die de reporters aan de wal te woord staat: "how was it?" "it was hell, man, hell! the stripy guys ate everyone, it was a bloodbath!"
-de giraffen in de Afrikaanse prairie die, zoals iedereen weet, geen goede alarmroep hebben en dus in geval van een tijger beleefd kuchen en fluisteren "there's a tiger". Andere giraf: "what?" "*uch* a tiger, four o clock" "what?", waarna giraf nummer één het maar met hints uitbeeldt
-het boek dat Charles Darwin in eighteen flippety flop schreef, getiteld "monkey monkey monkey monkey YOU"

Enzovoorts. Dus, nu wil ik met hem trouwen, maar ja, dat kan al niet meer.

Sta ik gezellig met de buurman (die ene waarvan de familie Madurodam had gesticht) de voor- en nadelen van dehydratatie bij immunokleuringen op glas te bediscussieren, begint het hele gebouw heen en weer te schudden.
De buurman, over het algemeen een rustige man, wordt wat bleek om de neus en zegt: "da's een hele stevige" (in het engels hoor). Het gebouw gaat NOG harder schudden, en de buurman zegt: "OK, we moeten NU naar buiten."
Ik denk "maar mijn laptop dan...", en dan is het ineens over. Na een paar seconden zegt bm: "ik geloof dat dit het was". We luisteren even, maar er zijn geen geluiden van ineenstortende gebouwen, loeiende sirenes, of akelig gekraak.
Als ik zijn kamer uitloop staat iedereen in zijn/haar deuropening. Voor de gezelligheid, om even naar elkaar te zwaaien en te roepen dat het echt een vette aardbeving was, denk ik, maar het blijkt standaard procedure te zijn: altijd in de deuropening gaan staan OF onder de tafel gaan liggen.
Dat wist ik dus niet. Maar bij deze...

*UPDATE* onze mede-expats zijn ook erg geschrokken. Blijkbaar wisten ons Ruud en Estelle WEL dat ze onder een deurpost moeten gaan staan. Hoe zouden Reinout en Danielle O. het eigenlijk hebben ervaren?

Nieuwe batman film: check.

Wat vonden we ervan? Arne vond hem heel goed, maar dat is een jongen.
Ik raakte bij vlagen toch echt mijn belangstelling kwijt (in de categorie: praatje aanhoren over electrofysiologie in de basolaterale amygdala). De film duurde dan ook wel heul lang. Ik wist op het laatst niet meer hoe ik zitten moest, en dat is geen goed teken. En wat is die Christian Bale saai en on-sexy zeg... maar dat vond ik ook van resp. Michael K. en Val K. (goh wie zou dat toch zijn in dat batmanpak, ik herken Bruce Wayne er echt niet in hoor ondanks zijn GIGANTISCHE LIPPEN). Alleen George C. kon er nog mee door.

Maar de Joker is de moeite waard. Naar mannetje, met een slijmerige lik/smak-tic, en zowel verschrikkelijk onplezierig als de enige grappige factor in de hele film. Dat, en het feit dat je hem toch gewoon gezien moet hebben.

Dit weekend maar eens cultuurpunten gescoord door 's zondags naar het Getty Center te gaan. Dat is een enorm museum bovenop een heuvel, met gratis entree (buiten de 8 dollar parkeerkosten). We hebben niet alles gezien, alleen de schilderijen van 1600-nu, dus niet de vleugels met video-installaties, decoratieve kunst en fotografie.
Heel toevallig was er ook een expositie gaande over natuurwetenschappelijke tekeningen uit de 17e eeuw... een onderwerp dat ons beiden wel ligt. Mooie platen (vooral die van mevrouw Merian in Suriname), en ook leuk om te merken dat je de bijgaande Oudhollandsche beschrijvingen kan lezen (over ftinckende kronckeldieren en zo).
Ik geneer me niet om te zeggen dat we bij zo'n uitje vaak minstens éénderde van de tijd besteden in de museumwinkel, zo ook nu, en we hebben wat versieringen voor ons aanstaande huis gescoord. Binnenkort gaan we de yard-sales af.

Vervolgens een eindje doorgereden naar Malibu Beach. Het blijft toch een beetje raar, maar heel leuk, om bij een dagje naar het strand te kunnen kiezen uit Malibu, Santa Monica/Venice of Newport Beach, in plaats van bijvoorbeeld Zandvoort of Katwijk. En voor een weekendje weg uit Death Valley of Las Vegas in plaats van Terschelling of Den Bosch. Maar goed. Malibu Beach was een fijn strand met veel surfers, maar geen Matthew McConnoughy of Britney gezien helaas. Volgende keer beter.

Nog een paar nieuwtjes: a) mijn teen is denk ik gebroken (ergens in die Aquavitnacht), heeft iemand anders dat wel eens gehad en hoe ging je daarmee om? Hij is al een dag of tien dik en blauw en pijnlijk, maar als ik er geen druk op zet voel ik hem niet. b) het sociale leven groeit, en bevat inmiddels een Spanjaard die ergens deze maand een heel lam wil gaan roosteren. Dat internationale wereldje bevalt wel!