Trynke Goes West

Qua ecosystemen zitten we voorlopig wel even goed, nu. We zijn in onze woestijn begonnen, via het hete vlakke tuinbouwgebied naar wild west goudzoekersbergen gereden, over rokende en zwavelspuwende vulkanen gelopen, de noordelijke wetlands met migrerende watervogels gezien, de giant redwoods wouden aan de noordkust doorkruist, de beukende golven en mistige rotsen aan de Lost Coast overleefd, door Toscaniaanse zonnige wijngaarden getoerd, in de miezerregen door de duinen gelopen en anemonen in tidal pools bekeken, en toen via de geologische rotsformaties en glooiende weiden met grazende koeien weer thuis gekomen. In 12 dagen, welteverstaan. Gevarieerd staatje, dat Californie. En dan hebben we het strand- en snorkeleiland Catalina nog te gaan, morgen tot en met zondag. We sluiten aan bij een clubje biologen die daarheen gaan, en Bart en Aniko komen zaterdag ook.
Foto's komen later, ik gok zo op Arne's flickt pagina (maar ik heb ook heus foto's gemaakt met de dure Pentax!!!)

Deze zaterdag was het onze beurt om een feestje te organiseren. We hebben de afgelopen weekenden aardig wat BBQs afgelopen, en dus op andermans kosten lopen innemen... tijd om wat terug te doen.
Ik heb dan altijd wat last van anticipatie-stress, want ook al denk je dat je de beste maatjes met iedereen bent, dat wil nog niet zeggen dat de genodigden ook daadwerkelijk de moeite nemen om te komen. Zeker omdat iedereen elkaar al jaren kent en wij nieuwkomers zijn. En dat niemand zijn of haar bezoek had aangekondigd maakte het er niet beter op.

Maar gelukkig kwam niet alleen meer dan de helft van de mensen opdagen, ze brachten ook nog derden mee, en de sfeer was uitstekend. Het hielp dat we samen met Aniko en Bart de hele dag in de keuken hadden gestaan om voor iedereen pastasalade, key lime pie en mexicaans-gemarineerd vlees te bereiden. En het hielp ook dat onze oppas-tuin zo mooi en sfeervol is (zeker met de kerstlampjes in de struiken en de zwembadverlichting aan). En dat we voor een heel leger bier hadden gekocht.

Dus nu zitten we in een licht riekend huis, dat we donderdag schoon op moeten leveren, tussen de lege bierflessen en onze eigen half ingepakte spullen. Die we zo maar eens in de truck moeten gaan laden op weg naar Blaine Street. Vakantie couldn't be more welcome...

Een aantal jongens hier op de afdeling waren een nachtje naar Las Vegas voor een vrijgezellenfeestje (dat is dan weer een voordeel van hier wonen, dat je daar heen kan voor dat soort gelegenheden), dus een van de achtergebleven vrouwen wilde een Lady's night. In het mailtje stond iets van "let's go and drink martinis". Dus wat denk je dan? Ik dacht, gezellig, maar ik hoef geen Martini hoor. Bleh.
Maar alle cocktails heten dus martinis... Je kunt gewoon een martini bestellen die bestaat uit wodka met cranberrysap. Wist ik niet. Nuttige info, doe er mee wat je wil!

Dit weekend zijn we eindelijk begonnen met spullen scoren voor ons nieuwe stulpje, waar we volgende week (als de schilders en de carpet-cleaners klaar zijn) intrekken. We moeten drie (kleine) kamers en een woonkamer opvullen, en we hebben helegaar niks, dus dat is wel een uitdaging.
Omdat we natuurlijk geen bakken met geld gaan uitgeven voor meubels die we straks toch weer moeten verpatsen, zijn we de yardsales en thriftstores maar afgegaan. Trouwens, ouderwetse donkere oma-meubelen en kitsch-schilderijen zijn toch het enige wat past bij het hoogpolige donkerbruin/poepbruin/beige gevlekte tapijt in de woonkamer... Precies onze stijl, hoor ik de mensen nu denken.
Maar goed, je kunt al een hoop lelijke dingen vinden in Nederlandse MamaMini-derivaten, dat is dus niks vergeleken bij de afgrijselijkheid in de Amerikaanse versies. Gelukkig hebben we een redelijk non-descripte bank (35 dollar) op de kop kunnen tikken, en een naturel grenen koffietafel en ladenkast. En een broodbakmachine. Zoals in de titel staat hebben we het meeste gevonden in de Salvation Army shoppe in Perris, twee dorpen ten zuiden van Riverside.
Onze andere nieuwe shopervaring was vrijdagnacht na het borrelen in de Getaway Cafe (inmiddels onze vrijmibo-stamkroeg, samen met een hoop bikers en truckers en een handjevol universiteitsmensen)... Collega D. nam ons mee naar de 24h per dag geopende Winco. Een soort gigantische Aldi, maar dan wel een waar je zelf pinda's tot pindakaas mag malen, en honing kan tappen uit houten bakken met echte bijen er in ("please don't open the boxes").

Zo, nu verder kijken naar Napoleon Dynamite. Lachen man, uncle Rico en LaFawnduh.

Het lijstje zoektermen waardoor mensen via google op deze site komen is de laatste paar weken drastisch veranderd.
Waar het eerst vooral over Goes-West ging (het stadsdeel), zoeken mensen nu ineens op "trynke de jong" (jeuh, ik ben populair), "flitsscheiding en trouwen in Las Vegas" (thanks Oeros), het medisch getinte "hoe herken je of de teen gebroken is", het mysterieuze "trynke en jonathan", en natuurlijk de mooiste: "anorexia trynke"... daar wordt een mens nog eens vrolijk van ;)