Trynke Goes West

Het lijkt verdorie wel of er een soort van verkiezingen zijn deze week! De televisieprogramma's zijn volledig oververhit, men kan deze week kiezen uit diverse "Election Night Parties" in de buurt en de universiteitsbevolking komt geregeld samen om toespraken aan te horen en meningen uit te wisselen.
California is geen swing state, dus wat presidentsverkiezingen betreft wordt het niet spannend (Obama wint in ieder geval hier). Maar stiekum is er ook wat anders aan de hand: Californianen mogen ook gelijk stemmen voor 12 zogeheten "propositions": voorstellen om de staatsgrondwet te veranderen.
En een daarvan is Prop 8: "change the California Constitution to eliminate the right of same-sex couples to marry in California." Een stel gefrusteerde rednecks en reli-freaks heeft het gepresteerd om een miljoen handtekeningen te verzamelen van mensen die het sinds juni wettelijk geaccepteerde homohuwelijk teniet willen doen.
In eerste instantie ging dit hele verhaal een beetje langs ons heen, maar inmiddels is de discussie huizenhoog opgelaaid. Beide partijen (vote NO of vote YES on prop 8) vertonen continu spotjes op tv, en vooral die van de YES kant zijn fijn: verhalen over hoe kindertjes op de basisschool naar een lesbische bruiloft "moesten" om over same-sex marriage te leren en dat dat hun tere zieltjes heeft gewond (hoe precies wordt niet duidelijk, en de mensen van de desbetreffende basisschool hebben meteen gemeld dat het bezoek geheel volgens de wens van de ouders was).
In Riverside staan ook her en der borden in de tuin met yes of no on prop 8 erop (de yes-ers hebben een gezellig logo met een vader, moeder en twee kindertjes erop - het is wel mooi om te zien dat de meeste van die dingen de Halloween nacht niet hebben overleefd), en sinds kort staan er ook mensen op kruispunten met de bordjes naar voorbijrijdende auto's te zwaaien.
Maar goed, in ieder geval is er hier nog een discussie gaande - in andere staten is het hele fenomeen gewoon niet bespreekbaar. Dus dat is dan nog iets goeds over deze kwestie!

De pompoenen zijn gecarved, de pompoensoep van Liny staat te pruttelen op het gasfornuis, de kindertjes lopen verkleed door de straten en onze kostuums worden zodadelijk geperfectioneerd - het is Halloween!
Overdag merk je er nog niet zo veel van - afgezien van een paar enthousiastelingen die al op het werk in de verkleedkleren zitten - maar nu het donker aan het worden is zie je de lampjes en versierselen in de tuin verschijnen.
Wij gaan vanavond een aantal feestjes af in verschillende outfits: kamp Futurama (ik ben Leela met paars haar en een oog, Mart (ik ga er maar vanuit dat jullie de gezichten bij de namen kunnen vinden via de foto's van arne) is Fry met oranje geverfd haar en Darren is Zapp Brannigan in een extreem kort rood velours tuniekje met witte laarzen en handschoenen) en kamp Lego (Arne is een rood blokje en Mandy een blauw, en ze passen in elkaar).
We kunnen niet al te dronken worden want morgen worden we om 9 uur op een softbaltoernooi verwacht (maar iedereen viert vanavond feest dus er zullen wel meer brakke mensen zijn).
Foto's verschijnen spoedig!

Heel Amerika gaat er vanavond eens lekker voor zitten: het vice-presidentsdebat. Vorige week was het gesprek tussen McCain en Obama zeer hoogwaardig en intelligent, maar het entertainmentniveau was nogal laag. Ze waren behoorlijk aan elkaar gewaagd, geen van beiden zei hele domme of rare dingen en uiteindelijk is er geen definitieve winnaar uitgekomen.

Zo niet vanavond (denkt men): iedereen gaat ervan uit dat Sarah "I can see Russia from my house and rape victims have to pay for their own rape kit" Palin niet is opgewassen tegen Biden. Sterker nog, men verwacht een scala aan blunders, als ze al op komt dagen. Als het een beetje meezit wordt vanavond het fundament voor de overwinning van Obama gelegd: McCain is namelijk niet meer de jongste, en hij heeft de reputatie een slechte gezondheid te hebben, dus kiezen voor McCain schept een reeele kans dat deze onnozele tante ooit president wordt.
Het blijft natuurlijk een volstrekt onvoorspelbare verkiezingsrace, maar ik ga mooi wel kijken naar het debat. Dit zou wel eens een historisch moment kunnen worden!

Zoals aangekondigd door Arne hebben we gisteren de Disorientatie overleefd. Bedoeld als tegenhanger van de Orientatie, volgende week, waarbij de nieuwe aio's praatjes aanhoren en gezellig doen met de docenten (daarover later meer).
Het was leuk. Op en om de campus fietsen en proberen foto's te maken van het zwembad (die is nogal moeilijk te vinden), een regenboog, ironie, de locaties van de briljante film die ooit op het campusterrein is geschoten, een slang, het paradijs, het verleden, de toekomst, vers bloed etcetera. En op de rustpunten waren er het min of meer verplichte beer pong toernooi (ik sneuvelde met mijn team naar Hollandse traditie in de halve finale, en ja, ik heb mijn bekers netjes leeggedronken) en het zo snel mogelijk leegzuigen van een treetje wodka-jello door rietjes (gewonnen door homoteam Backside Attack, dat uiteraard voordeel had van hun uitgebreide zuigervaring).
Uiteindelijk werd het hele feest gewonnen door het enige team waarin twee docenten zaten, die zichzelf onsterfelijk maakten met hun foto's van een doosje tampons ("fresh blood"). En toen was het BBQ-en, elkaar nat maken met supersoakers en waterballonnen (het was natuurlijk weer minstens 35 graden) en dansen tot in de kleine uurtjes in de garage van organisator D.
Alle foto's staan ergens op een laptop, zodra ze online zijn komt er wel een linkje te staan...

De laatste dagen van de vakantie hebben we zeer relaxed op Catalina Island doorgebracht. Drie biologen-collega's (aio's) gingen daarheen om te snorkelen, en wij besloten onze vakantie eerder af te breken om mee te gaan. Aniko en Bart kwamen ook een nachtje mee.
Het uitje bewees maar weer eens dat biologen overal ter wereld hetzelfde zijn, want ze vielen gretig aan op de Boonanza-kaarten, Mex-dobbelstenen en Jagermeister (komt het dichtste in de buurt bij Beerenburg, Bert en Liny, kunnen jullie een flesje van dattum meenemen in oktober?), en waren niet te beroerd om een Karaokebar in te duiken (Master of Ceremony: Scooter. Nee, niet DE Scooter, maar een random eilandbewoner met een microfoon). We weten nu dat Amerikaanse karaokebars maar matig leuk zijn, want iedereen zingt uit volle borst mee met countryklassiekers die de oceaan nooit over zijn gestoken.
Oh ja, en we hebben gesnorkeld en een miljard vissen gezien, vooral de oranje Garibaldi vis en zijn junior-variant met blauwe sparkles, en hele scholen kleine visjes, en natuurlijk de zeehond. En het monument voor William Wrigley bekeken, de kauwgumtycoon die zijn vermogen in het eiland heeft gestoken.
Vanavond naar Nick Cave & de slechte zaadjes in de Hollywood Bowl, en dan kan ik me gaan opmaken voor het komende schooljaar. Volgende week stromen een stuk of 12 nieuwe biologie aio's in, en dat betekent veel drama in ons afgesloten wereldje in Spieth Hall: de vrijgezelle vrouwen en (vooral) mannen hebben hun mouwen al opgestroopt en een blinkende glimlach geoefend voor het verse bloed, en het gerucht gaat dat er tenminste één slettebak en twee mooie jongens tussen zitten. Ik kan niet wachten!