Trynke Goes West

Zo, de zomervakantie zit er weer op, een hele week maar liefst. Ik moest even onderhandelen met mijn baas, want er zijn geen officiele vakantiedagen voor postdocs en ik ga ook al naar Nederland volgende week, maar gelukkig is ze zich er wel van bewust dat ik heel hard voor haar werk en dat vakantie toch echt nodig is.

Het plan om naar Hawaii te gaan lag er al een tijdje. Het was me aangeraden door de krekeljongens hier op de afdeling, die een paar keer per jaar naar Hawaii of de Cook eilanden gaan voor veldwerk (er zit daar een gemuteerde ‘stille’ krekelsoort die een ideaal model vormt voor een of ander biologisch principe, ben vergeten welke.
Bovendien is het een miljard jaar vliegen vanaf bijna overal, behalve Riverside, dus het was nu of nooit.
Eerste keuzemomentje (KM): welk eiland. Oahu, met daarop Honolulu, Waikiki beach en Pearl Harbor, is klein en supertoeristisch, maar ook goedkoop. De meeste andere eilanden zijn ook klein en veel rustiger en groener, maar ook erg duur. Dus kozen we uiteindelijk voor The Big Island, ofwel Hawai’i, dat alles heeft: strand, een echte hoofdstad, een active vulkaan, en het zit qua drukte en prijs een beetje in het midden.
Volgende KM: waar te slapen. Niet in een stom hotel aan het strand. Kamperen ook niet, deze keer. Nudistenkolonie dan maar? OK, zo ging het niet helemaal, maar we eindigden in een klein vrijstaand huisje met weelderige tuin en hot tub, wat toen ik al had gereserveerd speciaal voor naturisten bleek te zijn. Maar whatevs, het was precies in onze prijsklasse en het was een perfecte locatie.

Dus ja, wat doe je zoal op Hawaii. Wij wisselden uitstapjes af met snorkelen. Een uitstapje naar de Waipio vallei, een heel mooi natuurlijk deel van de kust, met kliffen aan weerszijden van een felgroene vallei met regenwoud en ruige rivier en een strand met zwart lavazand. Een uitstapje naar hoofdstad Hilo met een markt met alle mogelijke tropische vruchten en bloemen, en natuurlijk kettinkjes en dingetjes en sarongs en prulletjes. En een uitstapje naar de vulkaan, met echte rook en echte “steam vents” en echte lava. Het snorkelen was natuurlijk net zo fantastich, honderden gele, rode, blauwe, paarse, zwarte, oranje vissen; zwart-wit gestippelde palingen, zeeschildpadden, zee-egels, koraal. En alsof dat niet genoeg was, spinner dolfijnen in de baai die leuk omhoog sprongen en in de lucht een rondje on hun as draaiden. Oh, en lekker eten: poke (gemarineerde rauwe vis) en fruit en 100% Kona koffie (nogal exclusief, misschien hebben ze het wel bij de Simon Levelt, het is hele geurige koffie met een chocolade-achtige nasmaak).

Foto’s staan op Arne zijn flickr-pagina. Nu weer aan het werk, nog een weekje voor de volgende trip. Dit weekend gaan we nog even naar de LA county fair, eens kijken of ik de befaamde chocolate-covered bacon aandurf…

Vanaf vandaag (13 augustus) mag ik me officieel tante noemen! Woohoo!
Gefeliciteerd Hei en Mo met de kleine Otis - we komen hem eind september bewonderen... Het zou fijn zijn als hij tegen die tijd "tante" kan zeggen :)

Ik weet het, ik ben weer wat aan het inzakken na een momentaire blog opleving. Maar ik heb een excuus! Ik ben heel druk geweest de afgelopen 5 weken, met het geven van sexuele voorlichting aan universiteitsstudenten.

Ja, lach er maar om. De leraressen onder jullie denken "dat doen we elke dag, big deal", en de rest denkt "is dat nodig dan?" Ja. Dat is nodig.
De cursus wordt drie keer per jaar gegeven. In het voorjaar en de herfst door een zweverige, grijsharige, bebrilde feministe met een hart van goud, maar voor de zomer zochten ze nog iemand.
Nou dacht ik, een beetje leservaring in Amerika is niet zo gek. Ik moet ooit aan een vaste baan, en mocht dat hier in de buurt zijn dan wil ik dat wel op mijn cv. En als ik dan les ga geven, dan bij voorkeur "dirty thirty" (de bijnaam van de cursus, officieel BIO-030).
Ik vroeg de andere postdoc hier in de gang, Nathan, of hij met me mee wilde doen, en dat wilde hij wel (hij doet sexonderzoek met krekels, dus hij weet wel het een en ander). Nou dat hebben we geweten. Wat een werk. We moesten natuurlijk vanuit het niets beginnen, we hadden alleen een boek ("our sexuality", ook zo'n fijn zweverig geval) en wat slordige notities van mevrouw X. Daaruit moesten we ongeveer 30 colleges en 10 'discussies' (soort praat-praktikum) destilleren. We hadden vier TAs (teaching assistants) tot onze beschikking.
Uiteindelijk is het allemaal goed gegaan. De colleges waren soms een beetje ehmmm geimproviseerd, en we hadden ook niet altijd tijd om de 'feiten' uit het boek te checken (de morning after pil is bijvoorbeeld inmiddels zonder recept verkrijgbaar, heeft de FDA jarenlang tegengehouden, wat tot veel aborties heeft geleid, en ik wist die nieuwste ontwikkeling niet - gelukkig een van mijn TAs wel).
Dus ondanks de stress en het elke avond colleges voorbereiden was het een zeer goede ervaring. Ik heb heel veel geleerd van de strenge wetgeving in Amerika rondom bijvoorbeeld abortus (het is officieel legaal sinds 1973, maar onder Raegan en Bush is het aan alle kanten omgeven met 'restrictive legislation' om het mensen zo lastig mogelijk te maken, wat vooral de arme zwarte bevolking treft, gelukkig is Obaamster coulanter).
Ook de (vrijwel allemaal non-biologie) studenten waren toch andere koek dan de doorgewinterde Hollandse jongens en meisjes: ik denk dat 75% aziatisch (over het algemeen streng religieus en praten over sex is een taboe), 15% latino (katholiek, homosexualiteit en masturbatie zijn zonde) en 10% afro-amerikaans/wit (enigszins normale voorkennis) was. En met deze mensen moesten we gezellig praten over orgasmes, transsexualiteit, condooms en genitale wratten. We hadden een "anonymous question box" waar mensen briefjes met vragen in konden stoppen ("is het normaal om als vrouw plotseling sexuele gevoelens voor een andere vrouw te hebben?"). We hebben met zijn allen naar een bloederige bevalling op DVD gekeken (EEEEEEEEEH). En ik had natuurlijk een klassiekertje, een huilend ongewenst zwangere studente op de stoep. Tsjah.
Hopelijk hebben de meesten er wat van opgestoken (kan haast niet anders, want heel veel mensen wisten dus niks). Ik was vooral erg blij met het LGBT panel, waarbij vier homosexuele mannen/vrouwen hun verhaal vertelden en vragen beantwoordden. De studenten werden daar even geconfronteerd met mensen die ze denk ik normaal gesproken ontwijken, en er werd gepraat over de invloed van religie (wat een heet hangijzer is, en ik denk dat ze verrast waren door het feit dat alle LGBT mensen religieus waren maar daar een eigen draai aan gaven) en het homohuwelijk.
En nu is het voorbij, kan ik weer lekker in het lab aan de slag. Moet alleen nog even afwachten of de studentenevaluaties een beetje positief zijn...

Het is de eindscene in menige highschool film en ik moet er wel 100 hebben gezien in die hoedanigheid, maar het is toch anders om zelf een prom a) te organiseren en b) mee te maken.
Nou is de grad student (aio) prom natuurlijk geen echte prom, want daar zijn we een beetje te oud voor, maar het is een soort herbeleving van alle cliche's die men zich hier kan herinneren van de middelbare school. Dus er moet een thema zijn, een kleurenschema, je moet een zo lelijk mogelijke jurk aan, en de hele avond dansen op klassiekertjes van Bon Jovi en Toto. Verder hoort bij een echte prom een foto-moment met de zogenaamde "backdrop", dus achtergrond met het juiste jaar en het juiste thema, en heeeeel veel versieringen.
Op een of andere manier had ik mezelf in de prom commissie gekletst (een zeer begerenswaardige positie), dus vrijdagavond moest ik met mijn vier mede PC members het huis van hosts Laramy en Mart versieren. Het thema was een wat onduidelijke combinatie van "on a boat" (vanwege het liedje) en "eurotrash" (zomaar), dus we hadden een echte zeilboot in de tuin (vol ijs en blikjes bier) en de studeerkamer werd veranderd in de "captains quarters" met hangbanken. Verder hadden we het snode plan om de C te veranderen in een €. De C? Ja, hier in Californie vind met het leuk om letters in de heuvels te bouwen. De Hollywood sign is een goed voorbeeld, maar er zijn er nog veel meer. Het naburige Moreno Valley heeft een witte M in de heuvels, en Riverside heeft dus een gele betonnen C. Je kunt er heen lopen als je het leuk vind om heul steil omhoog te sjouwen (en iedereen aan de UCR moet het eenmaal hebben gedaan, schijnbaar). Of, als je zoals ons midden in de nacht (want het is illegaal om de C te vandaliseren) met 100 yard geel papier erheen wil, kun je om de heuvels heen rijden en een kortere weg proberen te vinden. Lang verhaal kort, prommers Laramy, Darren en ik hebben weet ik hoe lang in het pikkedonker door de prikbosjes en rotsen en slangen gestrompeld, maar we konden de C niet vinden. Helaas, missie gefaald (maar het een heroische poging, vonden we zelf, en erg gezellig).
Prom zelf was legendarisch. Het zag er fantastisch uit, vooral omdat heel veel mensen de moeite hadden genomen om zich te verkleden, en verder was het precies de juiste combinatie van dansen op slechte muziek, onverwachte stelletjes die aan het 'outmaken' sloegen, Mart die voor zijn doen vreselijk dronken werd en de bijnaam barracuda kreeg omdat hij in zijn dronkenschap continu breed glimlachend doelloze rondjes door het huis dwaalde, en de gebruikelijke emo-drama tussen (ex-)partners.
Officiele Promfoto's staan op mijn en Arne's facebook pagina en hier.

Gebeurtenissen van deze week: Allereerst een bezoekje van Irene. Die was op congres in San Diego en kwam met de bus (waarvan wij zeker wisten dat hij niet reed, maar het lukte toch) naar Riverside. Eerste opmerking: “Wat is het hier mooi!” Wij: “?”. Naast het obligate onder de boom tussen de hagedissen en kolibri's in de hangmat liggen en drankjes drinken werd de gaste ge-entertained met een bezoekje aan de twee bezienswaardigheden in Riverside: de oudste, originele sinaasappelboom in Californië en het grootste papieren bekertje ter wereld (van beton). Dat was geloof ik erg de moeite waard (ik was er niet bij). ‘s Avonds moesten we natuurlijk bowlen, wat we hier nog nooit hadden gedaan, en dat was erg leuk, vooral omdat IK WON en de pitchers bier maar 8 dollar waren.
Vrijdag deden we een poging tot uitgaan. Niet in Riverside natuurlijk, hahahaaaa leuke grap, maar in Pasadena, want het gerucht ging dat het daar allemaal gebeurt. Uitkomst: mwoch. Amerikanen zijn toch wat rare figuren wat uitgaan betreft. Pasadena is een leuk sub-stadje van LA, en de sushi was lekker, en de eerste bar was best gezellig, maar de ‘nachtclub’ (alles gaat dicht om half twee) waar we eindigden was een beetje jammer. Het werd bevolkt door ongelooflijk dronken kleine aziatische meisjes in “jurkjes” (lees: ondergoed) en op stilettohakken, en onaantrekkelijke mannen die daar dankbaar gebruik van maakten. In de kelder draaiden ze dan nog schappelijke muziek, maar daar was dan weer niemand, dus we hebben ofwel eenzaam staan dansen ofwel in een hoekje als onnozele Europeanen met een drankje in de hand meesmuilend naar de licht-shockerende ongoings op de dansvloer staan staren. En toen ging alles alweer dicht.
De volgende dag afscheid genomen van Irene en toen moest ik alweer een tas inpakken om te gaan kamperen. Aniko en Kimmy wilden een meisjes-trip maken, en na wat heen en weer gedelibreer werd gekozen voor deep creek hot springs. Een nogal verborgen stukje van de Deep Creek rivier, een uurtje rijden de woestijn in en dan nog 1,5 uur lopen, waar totale anarchie scheen te heersen. Dus wij met de tent en slaapspullen en 1000 liter water in de auto erheen. De (onverharde) weg hield op bij een camping met een hek eromheen en een oudere, langharige man die de auto stopte. Of we wilden kamperen bij de river. Wij: Ja. Hij: Dat is illegaal, mag volstrekt niet, er wordt streng gecontroleerd door de politie en de wildlife mensen, honderden dollars boete, er lopen verkrachters en voyeurs en pedofielen en drugsverslaafden rond, absoluut verboden. Wij: Oh. Nou. Dan gaan we wel gewoon hier op de camping staan hoor. Hij: Nee joh, ben je gek, ik doe gewoon net alsof ik jullie niet heb gezien, gewoon een eindje bij de hot springs vandaan gaan staan dan gebeurt er niks. Wij: Nou, misschien moesten we het toch maar niet doen. Hij: Jaweeeeel, ik wil jullie plezier niet bederven (ondertoon: jullie leuke jonge lesbiennes, ik weet heus wel wat jullie van plan zijn), gewoon een leuke kampeerplek zoeken hoor! Je mag geen vuur maken, maar ach, niemand die het ziet. Wij: Oh. OK.
Dus bonden we de backpacks om en begonnen te lopen. Eerste avontuur onderweg: een grote ratelslang die tergend langzaam van het pad achter een bosje kroop. Tweede avontuur onderweg: een poedelnaakte wandelaar met rugzak en alles (dat vonden we toen nog heel interessant). Derde avontuur onderweg: een groepje bezoekers die duidelijk uitgedroogd waren en ons om een paar slokjes water smeekten. We besloten maar extra zuinig met ons water te doen voor de terugweg.
Bij de hotsprings was het erg gezellig. Op zich is het in Nederland helemaal niet zo raar om (half-)naakt in het openbaar te zwemmen, maar hier in Amerika is het toch wel bijzonder, en het trekt daarom wat rare snuiters aan. Vooral heel veel oudere hippies en jonge studenten/militairen die de plek gebruiken om ongegeneerd te feesten. Wij als keurige meisjes gingen zoals beloofd een eindje verderop staan, op een mooi afgelegen plekje aan de rivier. De rest van de avond/volgende dag hebben we vooral liggen zonnen, gezwommen, in het warme zwavelwater (stonk niet!) van de bron gezeten, mensen gekeken, mac&cheese met chili uit blik en maischips gegeten, wijn gedronken, gekletst en lekker geslapen. Zeer ontspannend en gezellig.
Zoals gewoonlijk eindig ik met een vooruitblik: dit weekend PROM!!! Mijn eerste!!! En ik zit gelijk in de Prom committee!!! Het thema is Euronautisch, het Promlied is: I’m om a Boat ft. T-Pain (ohhh shit!), de Promkleuren zijn navy en gold en mijn Promdress is oerlelijk, jaren tachtig stijl en uit de kringloopwinkel. Ik heb er zin in!